Een partner? Zonde van je tijd

Een partner? Zonde van je tijd

Rikko Voorberg geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag.

Een partner? Zonde van je tijd  –  PopUpGedachte 26 september 2017

Het is vroeg en het is stil. Het huis hier slaapt. Even was een van de twee kleintjes wakker, maar ze ademt alweer rustig. Buiten is het donker en achter geen van de ramen schijnt nog licht. Lantaarnpalen, dat is het enige. Het is een comfortabel moment. Niet per se de vroegte ervan, maar wel de stilte. En het geluk van een ruimte als deze. Spiritueel gezien, maar ook fysiek. De warmte van een thuis. Het gezin, de hoeksteen van de samenleving, de grote bedoeling van God, denken er zovelen. Behalve Paulus, die vindt het zonde van de focus, zo’n gezin. Zonde van gedreven aandacht en toewijding, misschien wel zonde van de tijd.

Trouwen is goed, niet-trouwen beter

Fascinerend zinnetje vanochtend van Paulus: ‘Wanneer iemand bang is zich tegenover zijn toekomstige vrouw te misdragen, omdat zijn verlangen naar haar te groot wordt, laat hij dan gevolg geven aan zijn wens met haar te trouwen. Dat dient dan te gebeuren. Dat is geen zonde.’ Oh gelukkig Paulus, je vindt trouwen nog net geen zonde. Maar het scheelt niet veel want: ‘Iemand die uit overtuiging, zonder dwang en uit vrije wil, besloten heeft niet met haar te trouwen, handelt uitstekend.’ Trouwen is goed, niet trouwen is beter.

En dan doet hij nog een PSje erbij: ‘Mocht je weduwe zijn geworden, trouw vooral weer maar je bent echt gelukkiger wanneer je ongetrouwd blijft.’ Hij beseft vervolgens dat dit wat cru en ongevoelig kan klinken en zegt: ‘Dat is althans mijn mening.’ Met nog een bijzinnetje erbij, want een mening is ook maar een mening: ‘En ik meen ook dat ik de geest van God bezit.’

Een kwestie van focus

Fascinerend. Heel die christenheid lijkt te zitten op rappe partnerkeuze, uithuwelijken desnoods en dan kinderen voortbrengen. Ging dat niet snel genoeg dan kwam de pastor praten. Niemand van hen had serieus deze teksten gelezen. Behalve de katholieken misschien en die hadden het vervolgens uitbesteedt aan monniken en nonnen. Die leven dit. Want wat is het probleem van een partner en zeker kinderen? Focus. Paulus zegt: ‘Een getrouwde man of vrouw draagt zorg voor aardse zaken en wil de partner behagen, ongetrouwd kun je de focus hebben op de zaak van de Heer zodat lichaam en ziel aan God zijn toegewijd.’

Er zullen er velen in deze stad met mij eens zijn dat trouwen overrated is, maar niet per se om deze redenen. Het fijne van niet-trouwen is dit; dat de jacht nog open is. Dat er nog geflirt, gevreeën en geëxperimenteerd kan worden. Getinderd, zeg maar. Dat is interessant, want waar Paulus zegt, de ongetrouwde heeft de ruimte voor focus, is het culturele verhaal waarin we leven dat de ongetrouwde méér gefocussed is op de partner die moet komen of de tijdelijke partner die wellicht diezelfde avond nog deel kan zijn van je leven – voor even.

Allemaal fijn en logisch en meer, maar Paulus lijkt er niet in te geloven. Het belang van een significant other, of het belang überhaupt van zoeken naar de ware, het uitproberen van de ware of van de minder ware, Paulus heeft iets waars gevonden waar hij zich met lichaam en ziel aan toewijdt.

Waar zit de drive van deze man?

Makkelijk praten? Nou, na een keer of wat bijna doodgegeseld te zijn, allerlei gevangenisstraffen, schipbreuk, haat en nijd en alles, praat hij niet makkelijk. Wel anders. En dat anders wordt gevoed door deze verwachting: ‘Wat ik bedoel, broeders en zusters, is dat er maar weinig tijd rest. Laat daarom ieder die een vrouw heeft zo leven dat het hem niet in beslag neemt (geldt denk ik ook voor wie een man heeft, kom op Paulus, even wat genderneutraler hier), ieder die verdriet heeft zodat hij er niet door wordt beheerst, ieder die vreugde voelt, zo dat hij er niet in opgaat, ieder die bezit verwerft alsof het niet zijn eigendom is.’

Er zijn waarschijnlijk honderd manieren om hier kritiek op te geven, op deze zinnen als losse eenheden, en toch. Waar zit de drive van deze man? Hij gelooft dat het bijna tijd is. Dat onze tijd hier er bijna op zit en dat we de focus die nodig is om wijs te worden en het goede te doen niet kunnen uitstellen tot we de jaren van wijsheid hebben bereikt –  want we weten niet of die jaren wel komen. En dát vind ik nu relevant.

Hoe heb ik liefgehad?

Trouwen of niet, partnerkeuze of niet, word ik gelukkig of blijf ik alleen, blijf ik bij deze vrouw of loopt het hier mis zoals bij zoveel vrienden die nooit dachten dat ze zouden scheiden? Focus! Morgen kan het afgelopen zijn. Ook voor degenen die niet geloven in een wederkomst of apocalyps. Die ene te hard rijdende auto kan mijn persoonlijke apocalyps zijn en wat heb ik dan geleefd, hoe heb ik liefgehad en gedeeld? Of was ik nog aan het wachten op een beter moment?

Lichaam en ziel toegewijd aan God – mogelijk biddend in een klooster, maar anderszins ook: in de keuze om te vergeven, om vergeving te vragen, om geduld te tonen of iets los te laten, om vriendschappen en gastvrijheid naar hen die het nodig hebben. Vandaag, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. Als die al komt. Dankjewel, Paulus. En dat op de dag dat ik 9 jaar geleden trouwde. Mooi hoor.

2 Kronieken 29:1-3, 30:1-27

1 Korintiërs 7:32-40

Matteüs 7:1-12