Het is ook niet gauw goed, maar als het dan goed is …

Het is ook niet gauw goed, maar als het dan goed is …

Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag. 

Het is ook niet gauw goed, maar als het dan goed is… – PopUpGedachte vrijdag 15 december

Het is de laatste dag van de week, de werkweek dan. Een auto raast hier al met hoge snelheid door de straat, iemand die nog graag ergens op tijd wil zijn. Verder is het stil. Zoals ik het liefst het heb in deze ochtenduren. Dat het stil is, dat er nog niets hoeft. De dag roept al, mensen zijn al in beweging, er wordt al gewerkt her en der. Maar ik schrijf nog even. Om rust te vinden, en bewust-zijn. Om te doen wat ik in elk geval moet doen in het leven: uit de oude teksten iets nieuws halen voor de mens vandaag. Zoiets.

Ik lees vanochtend dat Jezus van Nazareth moppert dat het ook niet gauw goed is.’ Johannes (de doper) komt, eet niet en drinkt niet en ze zeggen: Hij is van de duivel bezeten.’ Vandaag zouden we zeggen dat hij extremist is, of in elk geval activistisch en misschien een tikje doorgedraaid. ‘De mensenzoon komt’ en daarmee verwijst Jezus naar zichzelf, ‘die eet en drinkt wel en ze zeggen: Kijk, die gulzigaard en wijndrinker, die vriend van tollenaars en zondaars.’ Het is ook niet gauw goed he?

En dat klopt natuurlijk he? Het gaat of te snel of te langzaam, het is of te vroeg of te laat, het is of te radicaal of te makkelijk. Er zijn honderd redenen altijd om niet in beweging te komen, toch? De ene oproep tot actie wordt door teveel BN-ers gedaan, dat is toch stom uiteindelijk. Wat hebben die gasten met de echte zaak, hebben ze weleens een kind ontmoet, wat weten ze ervan? En dan gaan ze straks met de eer strijken? Dit zou zomaar een reactie kunnen zijn op een actie. Tegelijk is het ook waar dat als ze niet in actie waren gekomen, dat we dan hadden geklaagd dat niemand om de zaak lijkt te geven, iedereen doet z’n dingetje, loopt er gewoon aan voorbij.

We zijn ons aan het inzetten voor dat kinderpardon omdat het godgeklaagd is dat jonge kinderen al tijden elke nacht zich afvragen of dit hun laatste in Nederland is. Met ouders waar zij zelf vaak voor moeten zorgen omdat ze de taal beter beheersen en toch minder shit hebben meegemaakt. Vaak zijn ouders ziek of hebben PTSS, het is een onmogelijke positie waarin we deze kinderen hebben gebracht als land. Gisteren startte er een handtekeningenactie met de titel ‘Ze zijn al thuis’, te vinden op De Goede Zaak. Een hele serie BN-ers is opeens overal in de media hierover. En natuurlijk en terecht vragen mensen die zich al jaren inzetten waarom er nu opeens zoveel aandacht is en zij er niets van hebben gehoord. Tegelijk zeggen ze ook dat het mooi is dat het gebeurd. Toen ze er niet waren, vonden we het stom dat niemand er aandacht voor had. Nu ze in een dag meer dan 15000 handtekeningen verzamelen, met nog 39 dagen te gaan, fronsen we ook weer. Niet goed dat we fronsen, maar het gebeurt. Zo gaan we om met het goede, is het niet hierin dan mogelijk wel ergens anders in.

Is er een uitweg? De cryptische conclusie van de tekst vandaag – cryptiek, Jezus lijkt er een meester in. Je denkt dan: kan het niet simpeler, maar blijkbaar lopen alle simpele oplossingen dood – Hij zegt dit: ‘De wijsheid vindt haar rechtvaardigheid in haar werken.’ Hij lijkt het zichzelf voor te houden. Het is niet de waardering en of er mensen meedoen, die bepaalt of iets wijsheid is. Het zijn de daden zelf die aangeven of iets wijsheid is. Is het goed om te doen, te ja of te nee. Niet meer, niet minder. En voor degene die het ziet gebeuren, zoals zo’n BN-er actie, is het een goede actie, of goeie actie. Ja, dat is het. Nou dan, over je schaduw heen springen, her en der met wat mensen nog praten over communicatie als je wilt en gaan. De wijsheid vindt haar rechtvaardiging in haar werken. Ik vind het helder.

En met dat ik de psalm lees van vandaag vindt ik nog een toevoeging. Als je degene bent die rechtvaardiging zoekt in de werken. Die zich afvraagt wat nu het goede is om te doen en er gewoon  maar aan begint zonder zich lam te laten slaan door wat anderen denken of door allerlei gedachtes in het hoofd die zeggen: waarom zou ik dat moeten doen? Is het geen hoogmoed? Is dit ijdelheid? Etc. Maar gewoon maar op pad gaan en je onderweg wel laten corrigeren. Wie dat doet, kan soms ervaren dat het vanzelf gaat. Even. Een soort runners high. Dat de juiste mensen op het pad verschijnen, dat kritiek die van links komt van rechts al wordt getackeld. Dat het gewoon van de grond komt, meer dan je ooit had kunnen denken. Dat het groeit.

Dat belooft de psalmenschrijver vanochtend: ‘Hij is als een boom, aan het water geplant, die vruchten draagt op zijn tijd: des zomers verdorren zijn bladeren niet, maar al wat hij doet brengt hem voorspoed.’ Dat verlangen wordt aangewakkerd, om die modus te vinden. En wie komt daar volgens de psalmist: wie niet rondhangt met cynici (spotters) maar in des Heren wet zijn geluk vindt. En dat is niet de tien geboden, maar het doen van de wijsheid, zelf verantwoordelijkheid nemen, doen wat het goede is en dan zien dat je groeit en water vindt. Niet altijd, maar het kan. Het is niet gauw goed, maar als het dan goed is … En het goede vindt haar rechtvaardiging in haar werken. Goeds en zegen!

Hier vind je drie tekstgedeeltes die Rikko vanochtend las.