Kristi valt op vrouwen: ‘Stap voor stap ga ik deze weg met God’

Kristi heeft de afgelopen jaren geworsteld met haar geaardheid en haar geloof. Ze was boos op God dat ze op vrouwen viel. Toch heeft ze geleerd om zichzelf te accepteren zoals ze is.

Kristi valt op vrouwen: ‘Stap voor stap ga ik deze weg met God’

Toen ik jong was, gingen we weleens bij op bezoek bij een vriend van mijn moeder. Hij was homo en getrouwd met een man. Het enige dat mij opviel, was hoe mooi en groot hun tuin was. Thuis, als er verder niemand bij was, maakte mijn vader weleens grapjes over homo’s. Hierdoor kreeg ik een verward beeld mee over homoseksualiteit en wist ik eigenlijk niet of het wel of niet goed was.

Een hetero-omgeving

 Over mijn eigen geaardheid dacht ik niet echt na. Ik had überhaupt geen actief liefdesleven. Ik luisterde met name naar de verhalen en ervaringen van anderen en die waren overwegend hetero. Mijn adoptie-ouders hebben mij seculier opgevoed. Mijn Indonesische vader is islamitisch opgevoed, mijn Nederlandse moeder gereformeerd, maar ze hebben er allebei afstand van genomen.
De omgeving waarin in opgroeide was – op die ene vriend na – hetero. Pas toen ik in Amsterdam ging studeren, voelde ik een bepaalde vrijheid die ik eerder niet ervoer. Ik durfde over mijzelf na te gaan denken, ook over de liefde. Stilletjes begon ik door te hebben dat mijn interesse meer naar vrouwen uitging dan naar mannen.

Op m’n negentiende werd ik voor het eerst verliefd op een vrouw. Ik vond dit best moeilijk en ontkende het in eerste instantie naar mijzelf en anderen toe, voordat ik ervoor durfde uit te komen. Niet iedereen was verrast. Een tijd lang heb ik mij best laten leiden door de reactie van anderen. Het was allemaal nog zo nieuw. Deze gevoelens, maar ook mijn eerste stappen in de gay- en lesboscene. Ik heb mij er echter nooit helemaal thuis gevoeld. Het liefste dat ik wilde was iemand leren kennen met wie ik kon praten en met wie ik dingen samen kon doen. De hardheid vanuit de lesboscene, daar was en ben ik niet tegen opgewassen.

Boos op God 

Er was nog een complicerende factor. Ik was tot geloof gekomen. Maar de brug tussen God en mijn geaardheid was er niet. Toen ik eenmaal besefte dat mijn gevoelens voor vrouwen serieus waren, ben ik heel boos geworden op God. Ik herinner met nog dat ik op een avond naar de donkere lucht boven me keek. Ik wees met mijn vinger naar boven, terwijl ik riep: ‘Dit kun je niet maken.’ Maar het was alsof ik tegen de Leegte sprak.

Ik voelde me een tijd verloren met mijn gevoelens totdat ik iemand tegenkwam van vroeger. We kenden elkaar al van kleins af aan en deelden nu ook dat we op hetzelfde geslacht vielen. Er ontstond een vriendschap waarin we veel spraken over het leven, de liefde en ook over het geloof. Ik geloofde namelijk wel in God, maar noemde mijzelf toen nog geen christen. Hij deed dat wel en we hadden veel steun aan elkaar in deze periode. Hierdoor voelde ik mij minder alleen.

De afgelopen jaren heb ik geleerd mezelf te accepteren. Mijn geloof heeft mij hier erg bij geholpen. Ik ervaar veel steun en houvast bij God. Toch waren met name de laatste jaren een worsteling. Toen ik actief was in de biculturele* LHBT-community besefte ik dat ik door een celibatair leven me juist extra goed zou kunnen inzetten voor deze doelgroep. Sindsdien zijn mijn gedachten over een celibatair leven af en toe in conflict met mijn verlangen naar een levenspartner. Ik ben daar nog niet over uit. 

Ooit zal er eenheid zijn 

Voor nu is het mijn missie om juist via het onderwerp homoseksualiteit & de kerk te ontmantelen waar het vaak mis gaat onder christenen en in kerken. Ik zie patronen die doorbroken kunnen worden, bijvoorbeeld in de manier waarop er wordt geoordeeld. Daarbij houd ik het grotere plaatje in gedachten; ooit zal er eenheid zijn in Gods koninkrijk. Stap voor stap ga ik deze weg met God. Ik ervaar dat ik daarin ook word geleid, doordat ik bevestiging krijg in gebed en dromen.  

Mijn wens voor mensen zoals ik is dat zij niet alleen steun en houvast mogen ervaren bij God, maar ook mensen mogen treffen die op een liefdevolle manier spreken en handelen vanuit geloof. Zonder oordeel en met zelfreflectie. Ik geloof ook dat er meer mensen nodig zijn om de goede kant van geloof uit dragen. Er is herstel en genezing nodig voor alle trauma’s die er vanuit de kerk en christenen zijn ontstaan en dan gaat het niet alleen om homoseksualiteit. Daarom wil ik graag mijn leven wijden aan mijn geloof, om te kunnen bijdragen aan dit herstel.

* bicultureel = opgegroeid tussen twee (of meer) culturen


Dit blog wil ik graag opdragen aan mijn vriend Edwin Moleveld (Supri Yanto) die ik graag meegenomen had naar de opnames van Café Lazarus. Dat mocht helaas niet zo zijn. Hij overleed onlangs. Moge hij rusten in vrede.  


 Het verhaal van Kristi kun je ook vinden in het Bijbels Museum in Amsterdam: in de tentoonstelling Dit is mijn verhaal vertelt Kristi samen met andere jonge christenen over geloof, hoop en inspiratie. De tentoonstelling is te zien tot 27 oktober. Hier vind je meer info

Kristi vertelde over haar verhaal en haar missie aan presentator Marleen Stelling in ons tv-programma Café Lazarus. Je kijkt het hier na!