Is het celibaat wel echt iets voor mij?

Kristi dacht een tijd dat het celibaat voor haar een roeping was. Maar de praktijk blijkt minder makkelijk: het verlangen naar een partner blijft. Hoe moet ze nu verder?

Is het celibaat wel echt iets voor mij?

Ik heb de afgelopen jaren een aantal relaties en dates met vrouwen achter de rug. Maar toen dat allemaal op niets uitliep, wilde ik het roer omgooien. Ik besloot een periode van onthouding in te gaan en goed na te denken over hoe ik verder wilde in de liefde. Deze persoonlijke keuze - die ik op dat moment nog met niemand had gedeeld - werd openbaar toen ik een week later gevraagd werd om panellid te worden tijdens de christelijke studiedag over homoseksualiteit en de kerk afgelopen najaar in Nijkerk. Ik ervoer dat God van mij vroeg dat ik deze worsteling, deze bezinning openbaar zou maken.

Gedachten over het celibaat 

In deze periode heb ik veel toevlucht gezocht bij God door te bidden en de Bijbel te lezen. De gedachten over het celibaat waren overigens niet nieuw voor mij. Ze kwamen voor het eerst in mij op toen ik zo’n 26 jaar oud was en deelnam aan een trainingsweekend voor biculturele lhbt’ers, waarin we empowerment kregen om uiteindelijk meer frontliners te creëren.

Voor mij is de meest logische reden om te kiezen voor het celibaat dat ik me des te meer kan inzetten voor het Koninkrijk van God. Immers, ik heb dan meer tijd, energie, geld en ruimte over om hieraan te bouwen.
Ik heb zelfs verlangens gehad om non te worden, om te kunnen voorzien in deze toewijding. Helaas ben ik bij de eerste en enige poging om dit te gaan onderzoeken geweigerd aan de poort. Iets waar ik het in het begin wel moeilijk mee had, maar later realiseerde ik dat ik toch beter in het veld kan zijn en tussen de mensen. 

Ik heb ook heel lang geloofd dat ik niet helemaal geschikt ben voor een relatie. Misschien door hoe ik als persoon ben en door wat ik heb meegemaakt. Een duidelijke keuze voor het celibaat betekent dat een romantische relatie volledig is uitgesloten, en dat vind ik een pijnlijke waarheid. Het betekent ook meer duidelijkheid: je wijdt je leven aan het geloof. Ik blijf het wel heel tegenstrijdig vinden om zelf celibatair te leven en me in te zetten, zodat je de wereld een prettigere plek kunt maken voor lhbt’ers die wél een relatie hebben. 

Celibaat als enige oplossing 

Er speelde nog iets: de voorbereiding, deelname en nasleep van de eerdergenoemde studiedag maakten dat ik in aanraking kwam met zeer orthodoxe visies op homoseksualiteit. Via de dates en relatie die ik met christelijke meiden heb gehad, had ik gehoord over de orthodoxe gemeenschappen. Ik hoorde verhalen en ervoer de schade die hen was aangedaan. Of wat de consequenties zijn als je binnen de christelijk orthodoxe wereld uit de kast komt. Dit raakte mij erg. Zo erg, dat ik het mij bijna eigen had gemaakt.

Ook al weet ik dat je als paar van gelijk geslacht veel van dezelfde rechten hebt als heteroseksuelen, toch is er denk ik veel orthodoxie bij mij binnen geslopen via mijn Indonesische achtergrond en de beschermde opvoeding die ik heb gehad. Ik ben ook iemand die het graag goed wil doen; ik wil geen fouten maken. Ik merkte dat ik door deze invloeden langzaamaan opnieuw in een gevangenis terecht kwam, waarin het celibaat de enige oplossing leek te zijn.

Tussen celibaat en relatie in

Nu ik weer een aantal maanden in Amsterdam woon, ben ik weer in contact gekomen met oude bekenden en met de openheid en acceptatie die hier groter is in vergelijking met de Biblebelt. Ik kan en mag hier weer zijn wie ik ben, ook al ben ik gelovig. Omdat ik de periode hiervoor als een oorlog heb ervaren, waarin ik mijn strijd heb geleverd, weet ik dat ik nu behoefte heb aan rust, vrijheid en ruimte. 

Na een aantal ontwikkelingen in mijn privéleven realiseer ik me dat ik juist erg verlang naar een partner die mij niet alleen in het leven, maar ook in mijn missie kan bijstaan. Toch zijn de gedachten over het celibaat er nog steeds: ik zie het ook als een proteststem tegen een cultuur die ernstig geseksualiseerd is. 

Ik heb besloten dat ik met de mensen om mij heen de weg zal gaan tussen het celibaat en een relatie in. Dat is spannend. Ik ben en blijf een jonge vrouw die God wil dienen en dat ook als mijn belangrijkste relatie zie. Wat de uitkomst van mijn reis uiteindelijk ook zal zijn.