Wanneer komt het nou eens goed?

Wanneer komt het nou eens goed?

Rikko Voorberg geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag.

Wanneer komt het nou eens goed? – PopUpGedachte donderdag 16 november

Men zegt dat het goed gaat met de wereld. Dat er nog nooit zo weinig honger is geweest, dat de stand van de wetenschap nog nooit zo ver is geweest. In het boek Homo Deus beschrijft Harari overtuigend hoe de vroege mens maar met drie dingen echt bezig was: hoe overwin ik ziekte, oorlog en dood. Die laatste is nog wat lastig, daar werken we hard aan. Maar echte oorlog is er eigenlijk niet meer. Syrië is verschrikkelijk, Yemen is een hel, maar de continue gedachte bij elk mens en volk dat een naburig volk opeens de grens over kon trekken om de boel kort en klein te slaan is verdwenen. En ziekte? Natuurlijk is er nog ongelofelijk veel lijden. Maar, zo zegt Harari, echte epidemieën waar de menselijke populatie vroeger regelmatig door werd gedecimeerd, bestaan eigenlijk niet meer. En als ze er zijn, hebben we ze snel onder controle.

Het gaat goed?!

Het is wat Rutger Bregman zo vaak probeert te zeggen in De Correspondent. Het gaat goed, de mens is goed, nu door! Soms verdenk ik hem – als mede-domineeszoon – van een reactie op zijn achtergrond. Heel vaak is het toch de kerk die zegt: het gaat slecht en de mens is slecht, nu bidden. Bregman jr. preekt ook, maar dan in de krant en met een tegengestelde boodschap, zo lijkt het.

Toch is het niet genoeg. Noem het veeleisend, maar de harde rechtse wind in Europa, de dood van vluchtelingen aan onze grenzen, het op wereldschaal zo kleine, maar persoonlijk enorme leed achter al die #metoo verhalen. Natuurlijk is het vooruitgang dat het allemaal wordt gedeeld. Dat er opeens ontslagen vallen. Dat je vroeger voor je baan moest vrezen als je iets riep over ongewenste intimiteiten, en dat nu degene die ongewenste intimiteiten heeft begaan voor baan en imago en bestaan moet vrezen. Dat is winst. Gebrekkig krakkemikkig en het leed is er niet minder om. Wanneer komt het nou eens goed? Echt goed?

Het is niet te voorspellen

‘Toen Jezus door de Farizeeen de vraag werd gesteld, wanneer het Rijk Gods zou komen, gaf Hij hun ten antwoord: ‘De komst van het Rijk Gods kunt ge niet waarnemen. Men kan niet zeggen: ‘Kijk, hier is het, of daar is het. Want het Rijk Gods is midden onder u.’

De religieuze leiders vragen de Rabbi wanneer het goed gaat komen met Israël. Bevrijd van de Romeinse overheersing, weer stralend middelpunt van moraal en zuiver gedrag. Trots, eerlijk, liefdevol, dát. En Jezus antwoordt dat het niet te voorspellen valt. Je kunt het niet afleiden uit de maan en de sterren, uit berekeningen en getallen, uit politieke berekeningen. Het is midden onder u. En over dat zinnetje heeft iedereen z’n hoofd gebroken, tot de dag van vandaag.

Degene die dat koninkrijk bestuurt, is degene aan wie ze de vraag stellen. Maar het wordt niet echt lekker herkend. Ondanks alle bizarre genezingen, verkondigingen, hoopvolle statements van de beste man. Een andere interpretatie is dat het plotseling midden onder u zal zijn, dat hele koninkrijk. Dus geen aankondigingen, gewoon er zijn. Wat matcht met de figuur van Jezus van Nazareth. Zo’n grote verrassing dat niemand het door heeft. En als laatste gedachte – het laatste antwoord op de vraag wanneer het goed komt? Het is al goed gekomen, het zit al in u, onder u, het is al goed. Daar hoeft niets voor te veranderen, alleen ikzelf, jijzelf.

Ik heb liever dat het gewoon goed komt. Dat de shit die wij elkaar aandoen opeens afgelopen is. Geleidelijk mag ook, maar liever opeens. Dan is het tenminste klaar. Ik gok dat ik moet accepteren dat dit niet zo gaat werken. Dat het onder ons is.

Ik heb het liever politieker, maar vanochtend is het geestelijker

Eén van de andere teksten van vandaag is een loflied op Wijsheid. Dat is ook geen extern gebeuren dat ons overkomt, maar wat van binnen moet groeien. Onder ons bereik – en het vraagt toewijding. Dit staat er in het boek der Wijsheid:

‘De wijsheid is een geest, verstandig, heilig, enig, veelzijdig, subtiel, beweeglijk, doordringend, smetteloos, helder, onkwetsbaar, bedacht op het goede, scherpzinnig, onweerstaanbaar, weldadig, menslievend, standvastig, onwankelbaar, onbekommerd, alles vermogend, alles overziende, alle geesten doordringen, hoe verstandig, zuiver en subtiel ze ook zijn. Want de wijsheid is beweeglijker dan alle beweging; zij doordringt en doortrekt alles door de kracht van haar zuiverheid. Want zij is de ademtocht van Gods kracht.’

En dat is dan nog lang niet alles, maar we kappen het lyrische betoog even af. We begrijpen de richting ongeveer. Dank u wel, boek der Wijsheid. Daar zit het goede, dat het goed komt. In de wijsheid in ons, onder ons. Ik heb het liever politieker, maar vanochtend is het geestelijker. Ook mooi.

Hier vind je drie tekstgedeeltes die Rikko vanochtend las.