Wonderen. Moet dat nou?

Wonderen. Moet dat nou?

Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.

Wonderen, moet dat nou? – PopUpGedachte 25 januari 2019

Ik hou daar dus niet van, hè? Van wonderen enzo. Ik word automatisch achterdochtig. Want je kunt het niet verklaren. Je moet je er maar aan overgeven. Het zal wel zo zijn. Met goochelaars word je ook altijd voor de gek gehouden, toch? Laatst vertelde een vriendin nog dat twee van haar vriendinnen hadden gedroomd dat ze zelfmoord pleegde. En automatisch zei ik: ‘Wat iemand droomt gaat alleen over de ander, hè?’ ‘Oh ja, is ook zo’, zei ze enigszins opgelucht. ‘Nou, zei iemand anders, dat hoeft niet altijd, Rikko.’ Had ze verdraaid gelijk aan ook. Dat hoeft natuurlijk niet. Ik had het ook veel te stellig gezegd. Dat is een teken dat ik er waarschijnlijk zelf behoefte aan had om dit soort onverklaarbaarheden weg te redeneren, want wat moet je ermee?

Het is vrijdag. Ik ben opgestaan. Voor de laatste PopUpGedachte van deze week. Gisteren dus niet, hè? Ik weet niet of je het gemist hebt, maar ik kreeg mezelf m’n bed niet uit geduwd. Ook zoiets waar ik niet zo goed mee kan leven. Dat iets soms gewoon niet lukt, omdat je geen zin hebt. Irritant toch? Of je nou je bed uit moet, of je belastingaangifte moet doen of écht die mail uit moet sturen. De zin werkt niet mee en daar zit je dan. Of lig je dan. Niet vooruit te branden. Terwijl je weet dat het heel relaxed gaat voelen als je het gedaan hebt. Maar het gaat niet. Ik kan er slecht tegen.

Wat zit me dwars? Ik denk dat het de machteloosheid is. De overgave aan iets dat sterker is en niet goed verklaarbaar. Ik ben dan wel gelovige, maar dáár houd ik niet van.

Vanochtend moet Paulus zich aan zijn volksgenoten verantwoorden over zijn nieuw gevonden geloof in Jezus van Nazareth. En wat doet hij: eerst even poneren hoezeer hij Jood met de joden was en streng vervolger van iedereen die de godslasterlijke leer van Jezus aanhing. En dat hij op weg naar Damascus om daar wat van die Jezusvolgers te arresteren een nogal extreme ervaring had: ‘onderweg, niet ver van Damascus, gebeurde er tegen het middaguur iets onverwachts: opeens werd ik omstraald door een fel licht uit de hemel. Ik viel op de grond en hoorde een stem tegen me zeggen: “Saul, Saul, waarom vervolg je mij?” Ik vroeg: “Wie bent u, Heer?” En de Heer antwoordde: “Ik ben Jezus van Nazaret, die jij vervolgt.” De mensen die bij me waren, zagen wel het licht, maar hoorden niet de stem van hem die tegen me sprak.  Ik vroeg: “Wat moet ik doen, Heer?” De Heer zei tegen mij: “Sta op en ga naar Damascus, daar krijg je precies te horen wat je opdracht is.” Omdat het stralende licht me blind gemaakt had, namen mijn reisgenoten me bij de hand en brachten me zo naar Damascus.

Ik snap dat het een spectaculair verhaal is. Dat het oohs en aahs kan oproepen, maar niet bij een vijandig publiek natuurlijk. Die kunnen dit niet controleren, die kunnen hoogstens gaan navragen bij de soldaten of Paulus blind was, maar die stem en die verbinding met Jezus, het is toch allemaal oncontroleerbaar. Het stelt de luisteraar voor het blok, maakt hem machteloos, moet zich maar overgeven aan Paulus weergave. Hij kan ook een psychose hebben gehad of een hele zware vorm van migraine. Misschien is dit heel Westers deconstructivistisch en was het gewoon lekker overtuigend toen, dat kan.

In de tweede lezing van vandaag gaat het er weer over. Over het wonderlijke aspect. Als de leerlingen van Jezus op pad moeten om de wereld te vertellen dat het goed komt, dat ze niet godverlaten meer is, dat er een nieuwe tijd is begonnen, staat er dit bij: ‘deze tekenen zullen de gelovigen vergezellen: in mijn Naam zullen ze duivels uitdrijven, nieuwe talen spreken, slangen opnemen; zelfs als ze dodelijk vergif drinken zal het hun geen kwaad doen;  en als ze aan zieken de handen opleggen, zullen deze genezen zijn.’

Ben ik nou heel gereformeerd als ik zeg: had hen liever een dosis charisma, een paar goede argumenten en een overtuigende, liefdevolle manier van spreken en handelen gegeven. Ik word automatisch achterdochtig van wonderen. Net als van reclame.

Wat betekent het? Gaat het om macht? Ik heb het licht gezien, jij niet, dus hou je mond. Ik kan deze duivel uitdrijven, jij niet dus ik heb gelijk?
Het moet wat anders zijn, anders houd ik het voor gezien.

Misschien is het inhoudelijker. Misschien gaat het wel om het licht zelf. Dat doorbreekt in de wereld en dat we zo hard nodig hebben omdat juist overijverige najagers van de waarheid als blinde kippen de verkeerde kant op kunnen rennen. Zoals Paulus. En moeten we bij de wonderen van de gelovigen niet zozeer op het wonderlijke als wel op het inhoudelijke focussen: zinnebeelden, theatrale verbeeldingen van de toekomst; dat niet langer de dood de mens in de greep zal houden, ook al sterven we nog, maar dat er léven is – dat daarom de slang de gelovige niet zal doodbijten – , dat grenzen tussen mensen van land en taal en natie irrelevant worden omdat we elkaar vinden, – dat er daarom nieuwe talen zullen worden gesproken – dat ziekte niet langer een straf van de goden is, ze zullen wel iets verkeerd hebben gedaan, maar een reden om iemand de hand op te leggen en vast te houden opdat de ziekte het niet wint van de medemenselijkheid.

Kijk, als dát het is – en misschien is dat wel veel logischer, dan verdwijnt mijn argwaan weer, dan gaat het niet over macht: ‘Kijk mijn god is beter dan de jouwe, want hij doet coolere wonderen.’ Dan gaat het weer over inhoud – en daar kan ik iets mee. Vandaag. Anno 2019. Net zoals zij toen in het jaar 0. Zo anders zijn we niet. Heb een goed weekend.

Hier vind je drie tekstgedeeltes die Rikko vanochtend las.


Deze rubriek heeft een eigen boek: Lazarus staat op. Daarin zijn de 25 mooiste ochtendgedachtes van de afgelopen tijd gebundeld en geïllustreerd door Joanne Zwart.

Lazarus staat op | Rikko Voorberg | Vuurbaak | ISBN 9789460050404 | € 17,95