Lazarus staat op | Ik heb de wereld overwonnen

Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.

Lazarus staat op | Ik heb de wereld overwonnen

Ik heb de wereld overwonnen – PopUpGedachte maandag 17 mei 2021

Dat je ‘de wereld’ hebt uitgespeeld. Alle levels, en uiteindelijk heb je gewonnen. Ik lees elke ochtend voor ik al denkende begin te schrijven de bijbellezingen van de dag in de hoop dat er een zinnetje blijft haken. Het zijn de lezingen die vandaag in katholieke kerken over heel de wereld gelezen zullen worden, priesters zullen in allerlei talen chocola proberen te maken van de fragmenten en zo ik dus ook vanochtend. Puur als mentale, spirituele oefening.

En als Jezus van Nazareth dan vanochtend tegen zijn leerlingen zegt: 'Ik heb de wereld overwonnen', moet ik onwillekeurig denken aan de gamer die zijn spel heeft uitgespeeld. En wij, arme amateurs, zitten nog middenin dat spel en verliezen steeds weer een level of een leven en moeten dan weer opnieuw beginnen. Niet helemaal aan het begin van het spel, maar wel aan het nieuwe level. Hadden we net door hoe dat zit met zelfstandig worden als puber, merken we dat zelfstandig zijn echt lang niet altijd zo leuk is, of dat we afgerekend hebben met de ouders die voor ons zorgen en dan toch bij een eerste tegenslag weer met hangende pootjes thuiskomen. Niet erg, maar dat level moet je dan weer even opnieuw doen.

De levels van de liefde zijn ook ingewikkeld. Ik ben niet zo’n gamer, dus vergeef me als ik het niet zo accuraat uitdruk, maar het spel van de liefde  - waar je dan superhoopvol aan begint – en waarvan de levels eindeloos blijft spelen, omdat je soms domweg niet verder komt. De uitdaging is dan gewoon te groot, je zit vast in hetzelfde systeem. In dat soms superleuke en soms gruwelijk pijnlijke daten, in steeds weer hetzelfde type partner tegenkomen dat gewoon niet goed voor je is, en als er dan een relatie is of je hebt losgelaten dat je per se zo’n relatie nodig hebt... En als je   dan het gevoel hebt dat je verder bent gekomen er weer een hele nieuwe serie uitdagingen op je wacht.

Jezus van Nazareth zegt: 'Ik heb de wereld overwonnen'. Ik weet niet of de game-metafoor werkt, maar stel dat hij hem heeft uitgespeeld. Wat dan? Dan is het spel niet meer oppermachtig, dan kun je er dus doorheen komen, dan heb je alleen maar te ontdekken wat de route is die de man van Nazareth gaat. Hij heeft de wraak overwonnen, dat sowieso. Hij heeft het hele vastlopen in jezelf overwonnen, de vicieuze cirkel van: als ik mij inzet, hoor ik daarvoor beloond te worden en als dat niet gebeurt dan mag ik op mijn strepen gaan staan. Ik verdien een plek in de wereld en die zal ik bevechten. Waarbij het bevechten ervan de enige logische uitweg lijkt, maar het zo snel escaleert dat alles in de soep loopt en ik al snel besef dat ik dat level opnieuw moet gaan spelen. Of wij dat level opnieuw moeten gaan spelen met elkaar.

Jezus zegt dit vandaag, nadat zijn leerlingen hebben uitgesproken dat ze nu werkelijk geloven dat hij van God gezonden is. Jezus vroeg:

'Nu geloven jullie? Er komt een tijd, en die tijd is er al, dat jullie uiteengedreven worden, dat ieder zijn eigen weg gaat en mij alleen achterlaat. Maar ik ben niet alleen, want de Vader is bij mij. Ik heb dit gezegd opdat jullie vrede vinden bij mij. Jullie zullen het zwaar te verduren krijgen in de wereld, maar houd moed: ik heb de wereld overwonnen.

Ik heb de wereld overwonnen, betekent niet dat hij nu aan alle touwtjes trekt. Beetje chaos hier, ziekte daar, oorlog zus of vrede zo. Waarom zouden zijn leerlingen het anders zwaar te verduren krijgen in de wereld? Zijn wereld? Het is aan de mens om moed te houden, want er is een weg door alle voetangels en klemmen, door alle schijnbaar onoplosbare puzzels van de wereld, de vicieuze cirkels van geweld en tegengeweld, van polarisatie en het rauwe gevecht om het bestaan: een gevecht in jezelf of een gevecht met bommen en raketten – twee totaal verschillende situaties die uiteindelijk best een beetje op elkaar lijken.
De man van Nazareth stelt dat er een weg door deze puzzel is – sterker nog: dat het een puzzel is, waarvan je op een gegeven moment de patronen begint te zien. En wie het ziet, kan zich ertoe verhouden. Als vredestichter, in jezelf en om je heen. Als iemand die het onrecht ontmaskert. Als iemand die weet te incasseren. En als laatste, en misschien wel belangrijkste sleutel, voor het spel: als iemand die geliefd is, no matter what. Houd moed, er is een weg.

Tot zover mijn gebrekkige game-associaties en het vertrouwen dat er een weg is door deze doolhof, vol kleine dagelijkse overwinningen en set-backs natuurlijk. Goede moed gewenst, vandaag, morgen weer een nieuwe popupgedachte en vrede daarbij, natuurlijk, en alle goeds.

Hier vind je drie tekstgedeelten die Rikko vanochtend las.